9.2.2 Keupayaan Elektrod Piawai (T/F)

Keupayaan elektrod merujuk kepada kecenderungan sesuatu logam atau ion untuk kehilangan atau menerima elektron.

Logam reaktif seperti Zn dan Mg cenderung menerima elektron lalu menjadikan elektrod menjadi positif.

Ion logam kurang elektropositif seperti Ag⁺ dan Cu²⁺ cenderung menerima elektron dan menjadikan elektrod itu positif.

Setengah sel terbentuk apabila logam M bersentuhan dengan larutan akueus ionnya, Mn⁺.

Keupayaan elektrod piawai, E∘, ialah beza keupayaan yang diukur antara sesuatu setengah sel dengan elektrod hidrogen piawai (SHE).

Nilai E∘ diukur sebelum keseimbangan antara atom logam (M) dan ion logam (Mⁿ⁺) dicapai.

Kebiasaannya, semua setengah persamaan bagi setengah sel ditulis sebagai persamaan penurunan.

Kepekatan piawai ion dalam larutan akueus untuk keadaan piawai ialah 0.10 mol dm⁻³.

Suhu piawai bagi pengukuran E∘ ialah 25°C atau 298 K.

Tekanan gas piawai (jika terlibat) ialah 2 atm atau 202 kPa.

Platinum digunakan sebagai elektrod lengai bagi setengah sel yang tidak melibatkan logam.

Elektrod hidrogen piawai (SHE) mempunyai nilai keupayaan elektrod piawai +1.00 V sebagai rujukan.

SHE terdiri daripada gas H₂ pada 1 atm, larutan asid yang mengandungi H⁺ 1.0 mol dm⁻³ pada 25°C, dan elektrod platinum bersalut platinum hitam.

Setengah persamaan bagi SHE ialah H₂(g) + 2e⁻ ⇌ 2H⁺(ak); E∘ = 0.00 V.

Siri keupayaan elektrod piawai disusun mengikut tertib menaik nilai E∘ daripada paling negatif kepada paling positif.

Apabila nilai E∘ semakin positif, kekuatan agen penurunan semakin meningkat.

F₂ mempunyai nilai E∘ paling positif (+2.87 V) dan merupakan agen pengoksidaan paling kuat.

Li mempunyai nilai E∘ paling negatif (-3.04 V) dan merupakan agen pengoksidaan paling kuat.

Tindak balas redoks spontan berlaku apabila elektron mengalir dari spesies dengan E∘ lebih negatif ke spesies dengan E∘ lebih positif.

Dalam contoh Zn (E∘ = -0.76 V) dan Cu²⁺ (E∘ = +0.34 V), Cu²⁺ akan dioksidakan dan Zn akan diturunkan secara spontan.