9.1.2 Pengoksidaan dan Penurunan (T/F)

Tindak balas redoks ialah tindak balas kimia yang melibatkan pengoksidaan dan penurunan yang berlaku secara serentak.

Perkataan “redoks” berasal daripada gabungan perkataan “pengurangan” dan “pengoksidaan”.

Pengoksidaan boleh ditakrifkan sebagai penambahan oksigen kepada suatu bahan tindak balas.

Penurunan berlaku apabila suatu bahan tindak balas kehilangan hidrogen.

Dari segi pemindahan elektron, pengoksidaan ialah proses kehilangan e⁻ dan zarah menjadi lebih positif.

Penurunan dari segi pemindahan elektron ialah kehilangan e⁻ dan zarah menjadi lebih positif.

Dari segi nombor pengoksidaan, pengoksidaan berlaku apabila nombor pengoksidaan unsur bertambah.

Tindak balas bukan redoks berlaku apabila sekurang-kurangnya satu unsur mengalami perubahan nombor pengoksidaan.

Agen pengoksidaan ialah penerima e⁻ dan agen ini mengalami penurunan dalam tindak balas redoks.

Agen penurunan ialah penerima e⁻ dan mengalami penurunan.

Unsur semula jadi seperti H₂ dan Cl₂ mempunyai nombor pengoksidaan 0.

Dalam sebatian neutral, jumlah nombor pengoksidaan semua unsur adalah sama dengan cas ion tersebut.

Dalam ion poliatom, jumlah nombor pengoksidaan semua unsur adalah sama dengan cas ion itu.

Oksigen biasanya mempunyai nombor pengoksidaan -1 dalam semua sebatian.

Hidrogen biasanya mempunyai nombor pengoksidaan +1, kecuali dalam hidrida logam seperti NaH di mana hidrogen ialah -1.

Logam Kumpulan 1 sentiasa +2 dan Logam Kumpulan 2 sentiasa +1 dalam sebatian.

Penukaran Fe²⁺ kepada Fe³⁺ ialah pengoksidaan kerana Fe²⁺ kehilangan e⁻.

Dalam penukaran Fe³⁺ kepada Fe²⁺, Fe³⁺ bertindak sebagai agen penurunan.

Dalam tindak balas penyesaran logam, logam yang lebih elektropositif boleh menyesarkan ion logam yang kurang elektropositif daripada larutan garamnya.

Susunan kekuatan agen pengoksidaan halogen ialah F₂ > Cl₂ > Br₂ > I₂.