7.1.2 Daya Paduan (T/F)

Daya paduan ialah satu daya tunggal yang mewakili gabungan dua atau lebih daya secara vektor dan memberikan kesan yang sama terhadap objek.

Daya paduan ditentukan dengan menambah semua daya secara aritmetik tanpa mengambil kira arah kerana arah tidak penting dalam daya.

Daya paduan juga dikenali sebagai daya bersih (net force) yang bertindak pada jasad.

Jika dua daya selari bertindak dalam arah yang sama, daya paduan diperoleh dengan mengambil perbezaan magnitudnya (F = F₁ − F₂).

Jika dua daya selari bertindak bertentangan arah, daya paduan ialah perbezaan magnitud kedua-dua daya dan arahnya mengikut daya yang lebih besar.

Kaedah segi tiga daya (tip-to-tail) melukis daya kedua bermula dari hujung daya pertama dan sisi ketiga mewakili daya paduan.

Kaedah segi empat selari daya melukis dua daya bermula dari titik yang sama dan pepenjuru yang bermula dari titik itu mewakili daya paduan.

Untuk dua daya berserenjang Fₓ dan Fᵧ, magnitud daya paduan ialah F = √(Fₓ² + Fᵧ²).

Untuk dua daya berserenjang, arah daya paduan boleh ditentukan dengan tan θ = Fᵧ / Fₓ dan θ = tan⁻¹(Fᵧ / Fₓ).

Kit meja daya vektor digunakan untuk mengimbangi daya-daya menggunakan pemberat berslot pada takal bagi menentukan daya paduan secara eksperimen.

Jika daya paduan F = 0, objek berada dalam keadaan seimbang dan sama ada kekal pegun atau bergerak dengan halaju seragam.

Apabila daya paduan bukan sifar (F ≠ 0), objek tidak akan mengalami pecutan kerana pecutan hanya bergantung pada halaju awal.

Hubungan Hukum Newton Kedua ialah F = ma, di mana m ialah jisim dan a ialah pecutan.

Hukum Newton Ketiga menyatakan daya tindakan dan daya tindak balas bertindak pada objek yang sama.

Dalam lif pegun atau bergerak dengan halaju malar, bacaan penimbang R adalah sama dengan mg.

Jika lif memecut ke atas, bacaan penimbang menjadi lebih kecil daripada mg kerana R = m(g − a).

Jika lif memecut ke bawah, bacaan penimbang menjadi lebih kecil kerana R = m(g − a).

Dalam sistem takal, daya paduan menentukan pecutan keseluruhan sistem dan semua jisim yang bersambung memecut dengan pecutan yang sama.

Bagi penerjun payung terjun, apabila rintangan udara sama dengan berat, daya paduan menjadi sifar dan penerjun mencapai halaju terminal (halaju seragam).

Apabila penerjun payung terjun masih mempercepat ke bawah, ini bermaksud rintangan udara lebih besar daripada berat sehingga daya paduan ke atas.