2.1.2 Resusitasi Kardiopulmonari (CPR) (T/F)

CPR ialah bantuan kecemasan awal yang diberikan kepada mangsa sebelum ketibaan pegawai perubatan bertauliah seperti paramedik atau doktor.

CPR hanya melibatkan hembusan udara dari mulut ke mulut tanpa memerlukan tekanan dada.

Tujuan utama CPR ialah untuk mengembalikan degupan jantung dan pernafasan kepada mangsa yang mengalami masalah jantung atau pernafasan.

CPR sesuai digunakan sebagai rawatan utama untuk mangsa yang sedang tercekik.

CPR diperlukan apabila mangsa tidak bernafas, tiada denyutan nadi dan tidak memberi sebarang respons kepada rangsangan.

CPR hanya diperlukan jika punca kecemasan ialah lemas dan bukan disebabkan serangan jantung, renjatan elektrik atau panahan petir.

CPR membantu memastikan pengaliran darah beroksigen ke otak dan organ penting bagi melambatkan kematian sel-sel otak.

Oleh sebab kebanyakan kes jantung terhenti berlaku di hospital, orang awam tidak perlu mengetahui cara melakukan CPR.

Dalam prinsip D.R.A.B.C., huruf D merujuk kepada Danger iaitu memastikan keadaan selamat bagi penyelamat, mangsa dan orang sekeliling.

Dalam langkah Response, jika mangsa tidak memberi sebarang tindak balas, penyelamat tidak perlu menghubungi talian kecemasan 999.

Dalam langkah Airways, saluran pernafasan mangsa dibuka dengan mendongakkan kepala dan mengangkat dagu serta mengeluarkan bendasing yang kelihatan.

Pemeriksaan pernafasan mangsa perlu dilakukan selama sekurang-kurangnya 30 saat sebelum memulakan CPR.

Dalam langkah Circulation, denyutan nadi diperiksa pada arteri karotid di leher selama kira-kira 5 hingga 10 saat.

Tekanan dada dalam CPR dewasa dilakukan dengan kedalaman sekitar 1 hingga 2 cm pada kadar 40 hingga 60 tekanan per minit.

Tekanan dada dilakukan di bahagian tengah dada mangsa di atas tulang sternum dengan kedua-dua tapak tangan bertindih dan siku diluruskan.

Nisbah CPR yang disarankan ialah 15 tekanan dada diikuti 2 hembusan mulut ke mulut.

Setiap hembusan mulut ke mulut perlu diberikan selama kira-kira satu saat sehingga dada mangsa kelihatan mengembang.

Selepas memberikan CPR selama kira-kira 2 minit, penyelamat tidak perlu lagi menilai semula nadi atau pernafasan mangsa dan boleh berhenti.

Kedudukan pemulihan digunakan untuk mangsa yang mempunyai denyutan nadi dan bernafas secara normal tetapi masih belum sedar sepenuhnya.

Jika penyelamat berasa penat semasa melakukan tekanan dada, dia boleh berhenti serta-merta tanpa memastikan ada orang lain yang menggantikannya.